با درود

پاییز مونترال، كه شاید زیباترین پاییز جهان باشد، كم وبیش فرا رسیده است. درختان تنومند شهر عشاق كه خاطرات رنگین چند نسل را در دل دارند، با شكوه خاصی دلگشایی و طنازی می‌كنند و شهر را غرق در آرایش‌ها و پیرایش‌های دل‌انگیز و رنگارنگ كرده‌اند.

فستیوالهای پی در پی و پر هیاهوی تابستانی، كم كم جای خود را به آرامشی سكرآور داده اند و شبهای اغواگر مونترال، در تلالوء شعله‌های لرزان شمع‌های كافه‌های شهر قدیمی، به شكار عاشقان سوخته دل مشغولند. همه‌ این زیبایی‌ها از پاییز است كه با به راه انداختن جشنواره عطر و رنگ، باز شدن مدارس و پایان فصل پر رخوت تعطیلات، بهارگونه، نفسی تازه در شهر دمیده است.

اما پاییز امسال علاوه بر همه آنچه داشت، به همراه خود نوایی آشنا از طول طویل تاریخ و عرض عریض جغرافیا آورده، نوایی از خاطره جمعی همه ما ایرانیان مهاجر. مایی كه پیوستگی فرهنگی خود را با تكیه بر موسیقی اصیل و ماندگار سرزمینمان، همان كه گوش و روان اجداد و نیاكان‌مان را نواخته، پاس می‌داریم. گاه با برگ خزان مرضیه و گاه با خزان گلشن آشنایی بدیع زاده و حال با صدای بهشتی خانم پریسا در مونترال. ملك دو عالم را به می یك‌ شبه می‌فروشیم و رخت در آب خرابات می‌شوییم كه تا گرد ریا از دامن بزداییم.

نشریه اعتبار نیز در این شور و هیجان انقلاب پاییزی، با چهره‌ای گوناگون و آغوش گشودن به سوی همكارانی جدید كه هر یك در حوزه‌ای تخصصی قلم می‌زنند، به كارش ادامه می‌دهد. در آستانه جشن شكرگزاری در مونترال كه یادآور مهرگان ماست، ما نیز مهر و سپاس بی‌پایان خود را نثار خوانندگان خوش ذوق و پر محبت نشریه می‌كنیم كه تشویق‌ها و تحذیرهای روحیه‌بخش‌شان در فرازها و گام‌های نخستین، بهترین حامی و یاور ما بود. پس از این نیز، دریغتان مباد!

هم‌چنین این مهم میسّر نمی‌شد مگر به لطف و تلاش مجدانه و صمیمانه خسرو شمیرانی و دیگر همكاران اعتبار از بوستون، ونكوور، تورنتو، تهران و مونترال. اعتبار آغازش را مدیون این دوستان خصوصاً خسرو عزیز است و این دین تا به پایان پابرجاست.

با ایمان و باور به این اصل اصیل كه بقا نسل ما، وابستگی عمیقی به سطح آگاهی جامعه مهاجر ما دارد، مشی خود را بر آموزش و پرورش و روش كار خود را بر اطلاع رسانی و آگاهی بخشی تدوین كرده‌ایم. امید كه قبول افتد.

 

پایدار باشید

مدیر مسئول