بار دیگر دیده ها به سوی ایران خیره شده است. سایه سیاه عقابها هر دو سوی آب را در تاریکی جنگ طلبانه فرو برده است. یکی به نام ملت (و یا امتش ) میگوید که انرژی صلح آمیز اتمی می خواهد و  میرود تا شاید ویرانگرترین جنگ تاریخ این سرزمین را  به مردمش تحفه کند و دیگری به نام جامعه جهانی، دمکراسی و امنیت را فریاد میکند و آماده میشود تا جهان را با جنگ نوینی نا امن تر از پیش سازد.

و نمودار در چنین فضایی متولد میشود. به عرصه میآید تا به عنوان یک نشریه اقتصادی و اجتماعی در خدمت جامعه ایرانی باشد.

نمودار نوزاد است اما صغیر نیست. کوچک است و رویاهای بزرگ در سر دارد. نمیخواهد رونوشتی از آنچه موجود است باشد، میخواهد به سهم خود در آفرینش فرهنگی نقشی ولو کوچک داشته باشد و  در این راه به کارشناسانی تکیه میکند که هر یک در میدان کاری خود، توانمندی به شمار می آیند.

نمودار از دیدگاه دیوانی در مونترال کانادا مستقر است  و این امر بی شک بر محتوای آن تاثیر میگذارد اما خود را به این شهر و  کشور محدود نمیکند و آرزو دارد بتواند توجه اقشار وسیع ایرانیان علاقه مند به بررسی اقتصادی رویدادهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و علمی، در داخل و خارج از کشور را به خود جلب کند. به عبارت دیگر نمودار با حفظ رابطۀ طبیعی با زادگاهش، میدان تلاش خود را گسترده تر میبیند. شاید این امر دست کم یکی از دلائل آن باشد که نمودار در ایران و آمریکا و اروپا نوشته، در ونکوور کانادا صفحه آرایی، در تورونتو چاپ و در مونترال هم آهنگ میشود.

نسخه کاغذی نمودار در مونترال منتشر میشود اما علاقه مندان میتوانند پس از مشترک شدن، آن را در هر نقطه جهان دریافت کنند. علاوه بر این تارنمای نمودار، ما را در دست رس همه علاقه مندان در سراسر جهان قرار میدهد.

ما دست کارشناسانی را که مایل به همکاری و ارسال مطب به نمودار هستند به گرمی میفشاریم و این را بی تردید در جهت رشد نمودار میدانیم.  

رسم بر این است که رسانه های نو بنیاد بیطرفی و استقلال خود را سوگند بخورند. ما چنین نمیکنیم.

ما جانبداریم. میان صلح و جنگ ، صلح را برگزیده ایم، میان خشونت و حقوق بشر در سوی حقوق بشر می ایستیم و  میان برابری انسانها و فاشیسم و راسیسم از برابری  انسانها جانبداری میکنیم. شاید نگاهی کم ژرفا تر خرده به ما گیرد که نشریه ای اقتصادی – اجتماعی  را این چانب و آن جانب چه شاید. پاسخ این سوال  در روند کار ما آشکار میشود. پس امیدواریم آنچنان باشیم که شایستگی خوانده شدن و داوری شدن داشته باشیم که در این صورت چرایی جانبداری ما نیز آشکار خواهد شد.